ابن بابويه به سند معتبر روايت كرده است كه مردي از اهل خراسان به خدمت امام رضا عليه السلام آمد و گفت : حضرت رسالت صلي الله عليه و آله و سلم را درخواب ديدم كه به من فرمود: چگونه خواهد بود حال شما اهل خراسان در وقتي كه زمين شما پاره اي از تن مرا مدفون سازند و در زمين شما ستاره ي من پنهان گردد؟ حضرت فرمود: منم آنكه در زمين شما مدفون مي شود، منم پاره ي تن پيامبر شما، منم امانت آنحضرت و ستاره ي فلك امامت و هدايت، هر كس مرا زيارت كند و حق مرا بشناسد و اطاعت مرا بر خود لازم بداند، من و پدران من در روز قيامت شفيع او خواهيم بود و هر كس كه ما شفيع او باشيم، البته نجات مي  يابد، هر چند بر او گناه جن و انس بوده باشد.
و در رايت ديگري از آن حضرت آمده است كه فرمود: به خدا سوگند كه هيچ يك از ما اهل بيت نيست، مگر آنكه كشته مي گردد و شهيد مي شود. عرض كردند: يابن رسول الله، چه كسي تو را شهيد مي كند؟
فرمود: بدترين خلق خداوند در زمان من، مرا به زهر و دور از يار و ديار شهيد خواهد كرد و در زمين غربت مدفون خواهد ساخت، پس هر كس مرا در آن ديار غربت زيارت كند، خداوند متعال مزد صد هزار شهيد، صد هزار صديق، صد هزار حج كننده و عمره كننده و صد هزار جهاد كننده براي او بنويسد و در زمره ي ما محشور شود و در جات عاليه ي بهشت رفيق ما باشد.

روايت كرده اند زمتني كه رحلت و احتضار بانوي عفت و عصمت فرا رسيد، حضرت امير نزد فاطمه طاهره تشريف آورد شرح «حله بهشتي» از ان كريمه دو عالم پرسيد، در جواب حضرت فاطمه عليه السلام گفتند :
در اين دستمال بسته، حرير سبزي است و در آن ورقه سفيدي مي باشد كه چند سطر نوشته شده و نور آن لامع (درخشان، درخشنده) است حضرت علي عليه السلام فرمودند در آن چه نوشته شده يا بنت خديجه الكبري، عرض كرد يا سفينه النجاه و يا ابن عم رسول الله زماني كه پدرم مرا به شما تزويج نمود و خبر داد كه عقد من در زير درخت طوبي واقع شده و آن درخت نثار خود را نمود، من دو جامه كهنه و نو داشتم و بر سجاده عبادت  نشسته بودم در شب عروسي، ناگهان سائلي فرياد زديا اهل بيت النبوه و معدن الخير و الفتوه امشب اگر جامه كهنه داريد به من بدهيد كه من فقيرم؛ پس من آن جامه نو را به او دادم،‌چون صبح شد رسول اكرم با چهره نوراني وارد حجره من شدند و فرمودند: تو جامه نو داشتي چرا نپوشيدي عرض كردم شما نفرموديد هر آنچه صدقه مي دهيد باقي مي ماند، من آن را صدقه دادم. حضرت رسول اكرم فرمود اگر جامه كهنه را مي دادي و نو را مي پوشيدي براي شوهرت بهتر بود از طرفي وضعيت فقير را هم مراعات كردم در اين عمل اقتدا به شما كردم وقتي كه مادرم حضرت خديجه همسر شما شد هر چه داشت همه را در راه شما بذل  نمود.
همچنين سائلي به شما رسيد شما تنها پيراهن خود را به سائل داديد و خود را به حصيري پيچيده و از اين امور بسياري بجا آورديد تا اينكه جبرئيل نازل شد اين آيه را آورديد:

« و لا تبسطها كل البسط فتعقد ملوما محسورا » 1.

در اين هنگام رسول الله صلي الله عليه و آله گريست مرا به سينه خود چسبانيد آنگاه فرمود جبرئيل آمده به تو سلام مي رساند عرض مي كند به فاطمه بگو هر چه مي خواهد طلب نمايد هر آنچه در آسمان و زمين خواهي به تو داده خواهد شد. به او بشارت بده كه من او را دوست دارم. به من فرمود: دخترم ! پروردگارت به تو سلام رسانيده، مي گويد: هر آنچه مي خواهي طلب كن.پس من عرض كردم همانا استدعاي م نزيارت لقاء پروردگار است در دارالسلام پس پدرم فرمود دست خود را بلند كن. دستهايم را بالا بردم و حضرت نيز دستهاي مباركش را بالا برده، دعا در حق امت و طلب مغفرت نمود. « اللهم اغفر لامتي » من آمين گفتم آنگاه جبرئيل گفت خداوند عالم فرمود : گناهان امت ترا آمرزيدم وقتي كه محبت به فاطمه و پدر فاطمه و اولاد فاطمه داشته باشند. پس جبرئيل آمين اين حرير سبز ( حله بهشتي ) را آورد كه در آن رقعه سفيدي مي باشد كه به قدرت تعالي در آن نوشته شده است :
« كتب ربكم علي نفسه الرحمه ».2
« جبرئيل و ميكائيل شاهد شدند و پدرم به من فرمود آن را ضبط نمايم. و زمان رحلت وصيت كنم كه آن را در قبرم گذارند وقتي كه روز محشر برپا شد و زبانه آتش شعله كشد به پدرم دهم تا طلب كند آنچه را كه خداوند متعال وعده داده است. 3

1- سوره اسراء، آيه 29، خيلي دستهايت را نگشاي كه بعد سرزنش شده و حسرت زده بنشيني .
2- رياحين الشريعه، ج 1، ص 104.
3- رياحين الشريعه، ج 1، ص 104.

خدایا ! تو را شکر می کنم که با فقر آشنایم کردی تا رنج گرسنگان را بفهمم و فشار درونی نیازمندان را درک کنم.

روزها همچنان می گذشتند و من در شوق دیدار این سفر معنوی وجودم مالامال از غم بود و در آرزوی این دیدار بودم که  کم کم زمزمه های رفتن شروع شد و من بیش از هر زمانی تشنه و مشتاق تر می شدم و چشمانم لحظه به لحظه تصویر خفته آنجا را مجسم می نمود تا اینکه قدم به دیار عاشقان نهادم دیاری که کبوتران عاشقش زمزمه های دلنشین یارب یارب از گلوهای تیر خورده و خونینشان دمی خاموش نشد.

دیاری که وسعتش همچون آبی بیکران عظیم و بسیار نورانیست دیاری که سکوت خاموش سرخش همچون معنویتی باشکوه بر پیش چشمان غمبارم جلوه گر می نمود و قلب تکه تکه ام را مرهمی عرفانی بود.

من گمشده ای خاکستر شده بودم که دعوت شدم با گامی لرزان می روم شاید این سرزمین دنیای گمشده ام باشد و حال از خود می پرسم که آیا من لایق این دلدادگی بودم ام ؟؟؟

و ای کاش تا ابد در این ابدیت سبز خونین می ماندم  !!! ........... .

برای دیدن بقیه عکسها به ادامه مطلب رجوع کنید.

سلام من فردا عازم شلمچه هستم ببخشید که نتونستم از همه حلالیت بطلبم اونجا نایب الزیاره شما بزرگواران هستم اگر لایق دیدار با شهدا باشم.

امام خمینی (ره) :

« وصیت من به ملت شریف آن است که در تمام انتخابات چه انتخاب رئیس جمهور و چه نمایندگان مجلس شورای اسلامی و چه انتخاب خبرگان برای تعیین شورای رهبری یا رهبر در صحنه باشند »

حیثیت و آبروی مومن در اسلام از بالاترین و والاترین مقام برخوردار است و هتک مومن چه رسد به مومن عالم از بزرگترین گناهان است و موجب سلب عدالت است .

سوء ظن و بدبینی در مورد خداوند موجب هلاکت است

قرآن می فرماید : وَ ذلِکُمُ ظَنّکُمُ الّذی ظَنَنتم بِرَبِّکُم اَردیکُم فَاصبَحتُم مِنَ الخاسِرین.

این گمان بدی بود که درباره ی پروردگارتان داشتید، و همان موجب هلاکت شما گردید، و سرانجام از زیانکاران شدید.

آیات فوق به خوبی گواهی می دهد که گمان بد درباره ی خداوند به قدری خطرناک است که گاه موجب هلاکت و عذاب ابدی انسان می گردد.

به عکس حسن ظن درباره ی خداوند موجب نجات در دنیا و آخرت است چنانچه در حدیثی از امام صادق علیه السلام می خوانیم : سزاوار است بنده ی مومن آنچنان به خدای تعالی امیدوار باشد و از دوزخ بترسد که گوئی در کنار دوزخ قرار گرفته و مشرف بر آتش است، و آنچنان به او امیدوار باشد که گوئی اهل بهشت است.

يه سفر كوتاه معنوي فراهم شد و من رفتم زيارت حرم حضرت معصومه عليه السلام و زيارت جمكران نميدونم شايستگي اين سفرو داشتم تونستم عهد ببندم و عهد نشكنم. اونجا به ياد همه بودم عزيزان، دوستان و كساني كه كمكم كردند و ..... . اگر لايق دعا كردن بوده باشم.

خيلي دلم گرفته، ياد اين شعر افتادم كه در طلاييه داستانش بيان شد ........

اي پيكر آسان خبر يار ما بگو احوال گل به بلبل دستان سرا بگو
ما محرمان خلوت انسيم غم مخور با يار آشنا سخن آشنا بگو
بر هم چو ميزد آن سر زلفين مشك بار با ما سر چه داشت ز بهر خدا بگو
گر ديگرت بر آن سر دولت گذر بود بعد از اداي خدمت وعرض دعا بگو
هر چند ما بديم تو ما را بدان مگير شاهانه ماجراي گناه گدا بگو

و چه زيباست كه مي گويد ..      

درد عشقي كشيده ام كه مپرس سوز هجري چشيده ام كه مپرس
گشته ام در جهان  و آخر كار دلبري برگزيده ام كه مپرس
سوي من لب چه مي گزي كه مگوي لب لعلي گزيده ام كه مپرس    

________________________________________________

پي نوشت : از محبت تمامي دوستان سپاسگزارم انشاالله اين سفر نصيب همتون بشه. التماس دعا.

در زمان حضرت عيسي بن مريم عليه السلام زني بود پرهيزكار و با خدا وقت نماز كارش را رها مي كرد و مشغول نماز مي شد. روزي مشغول پختن نان بود كه موذن با بانگ اذان مردم را به نماز فرا خواند. اين زن دست از نان پختن كشيد و مشغول نماز شده زماني كه به نماز ايستاد، شيطان در وي وسوسه كرد و گفت، اي زن تا تو از نماز فارغ شوي همه نان هاي تو مي سوزد.

زن در دل خود جواب داد: اگر همه نان ها بسوزد، بهتر است تا اين كه روز قيامت تنم به آتش دوزخ بسوزد و به عذاب گرفتار شوم.

شيطان بار ديگر وسوسه كرد: اي زن! پسرت در تنور افتاد و بدنش سوخت زن در دل جواب داد:

 

دو حديث

پيغمبر اكرم صلي الله و عليه و آله در كمال صراحت فرمود: رُفعَ عَن اُمَّتِيَ الطّيَرَةُ در امت من تطيّر و فال بد وجود ندارد. خود پيغمبر اكرم اشياء را به فال نيك مي گرفت و هرگر فال بد نمي زد و از فال بد منع مي كرد.فرمود: اِذا تَطَيَّرتَ فَامضِ وَ اِذا حَسَدتَ فَلاتَبغِ هر وقت به دلت بد آمد، با آمدن چيزي دلت چركين شد و تطير زدي، اعتنا نكن، مخصوصا برو. باز فرمود: لا تُعادُوا الاَيّامَ فَيُعاديكُم با ايام و روزگارها اعلام دشمني نكنيد كه آنگاه آنها دشمن شما مي شوند.

امام صادق عليه السلام فرمود: تطيّر چيزي است كه اگر سخت بگيري بر تو سخت مي گيرد، چون وقتي سخت مي گيري خودت هستي كه بر خودت سخت مي گيري، و اگر سست بگيري بر تو سست مي گيرد؛ اگر اعتنا نكني مي بيني چيزي نبوده است. خيلي جمله عجيبي است!

منبع: پانزده گفتار

اثر: متفكر شهيد استاد مرتضي مطهري

انتشارات صدرا